Yildiz
New member
112 sisteminde teknik altyapı ve konum bilgilerinden yararlanılarak olay yerinin tespitinin kolaylaştırılması amaçlanıyor. Ancak bu, “Adres söylemeye hiç gerek yok, sistem beni bulur” anlamına gelmemeli. 112 Acil Çağrı Merkezi
Bildiğiniz kadarını söyleyin:
- Mahalle
- Cadde veya sokak
- Bina numarası
- Yakındaki market, okul, cami, hastane veya bilinen başka bir yer
- Yol üzerindeyseniz yönünüz
- Araç plakası veya belirgin araç bilgisi
Telefonunuzun konumunu biliyor olsanız bile, sözlü olarak tarif edebildiğiniz bilgileri paylaşmak süreci kolaylaştırabilir.
Panik Anında Erkek Stratejisi + Kadın Empatisi = Daha İyi İletişim
Burada güzel bir formül çıkıyor.
Diyelim ki sokakta bir kişinin saldırıya uğradığını gördünüz.
Stratejik yaklaşım şunu sorar:
“Tam konum neresi? Saldırgan hâlâ orada mı? Silah var mı? Yaralanan kişi var mı?”
Empatik yaklaşım ise:
“Mağdur şu anda güvende mi? Yaralı kişinin bilinci yerinde mi? Yardım edebilecek güvenli bir yerde miyim?”
İkisi birleştiğinde çok daha sağlam bir tablo ortaya çıkar.
Ama önemli bir nokta var: Kendinizi tehlikeye atmayın.
Polise yardım etmek ile kendinizi olayın ortasına atmak aynı şey değil.
Filmlerde kahraman karakter koşarak kavganın içine girer. Gerçek hayatta ise en akıllıca hareket bazen güvenli bir mesafeye geçip 112'yi aramaktır.
Herkes aksiyon filmi karakteri olmak zorunda değil.
Hatta açık konuşalım: Bazılarımız market poşetini iki kat merdivenden çıkarırken bile nefes nefese kalıyor. O yüzden gerçek hayatta “kahramanlık” bazen doğru yerde durup doğru bilgiyi vermektir.
112'yi Gereksiz Yere Aramak Neden Sorun?
112'nin resmi kaynaklarında acil olmayan durumlarda hattın meşgul edilmemesi gerektiği özellikle vurgulanıyor. Gereksiz veya asılsız çağrılar, gerçekten yardıma ihtiyacı olan kişilerin hatta ulaşmasını zorlaştırabilir. 112 Acil Çağrı Merkezi+1
Bunu şöyle düşünün:
Bir kişi o anda hayatının en kötü dakikalarından birini geçiriyor.
Telefonun diğer ucunda yardım bekliyor.
Siz ise “Bir arkadaşımın başına bir şey geldi ama aslında tam olarak ne olduğunu bilmiyorum, bir sorayım dedim” diyorsunuz.
İşte burada birkaç saniye bile önem kazanabilir.
112'nin bir eğlence, merak veya deneme hattı olmadığını unutmamak gerekiyor.
“Acaba açıyorlar mı?” diye arayıp test etmeye de gerek yok. Telefonun çalıştığını anlamanın daha ucuz yolları var.
Konuşamıyorsanız Ne Yapabilirsiniz?
Bu konu özellikle önemli.
112 Acil Çağrı Merkezi'nin resmi bilgilerinde SMS yoluyla ihbar imkânının da bulunduğu belirtiliyor. Ancak mümkün olduğunda telefonla aramanın daha hızlı ve güvenilir seçenek olduğu; konuşamayacak durumda olunması hâlinde SMS'in kullanılabileceği ifade ediliyor. SMS gönderirken konum veya açık adres ile olayın ne olduğuna ilişkin mümkün olduğunca fazla bilgi verilmesi isteniyor. 112 Acil Çağrı Merkezi
Yani telefonla konuşamıyorsanız:
Konum + olay + mümkün olan kritik ayrıntılar
mantığıyla hareket etmek önemli.
Ayrıca Emniyet ve Jandarma internet ihbarlarının da 112 Web İhbar sistemi üzerinden alınmaya başlandığı resmi olarak duyurulmuş durumda. 112 Acil Çağrı Merkezi
Ancak devam eden ve acil müdahale gerektiren bir olayda internet formu doldurmakla zaman kaybetmek yerine, mümkünse doğrudan 112'yi aramak daha doğru.
Forumun Klasik Sorusu: “155'i Ararsam Ne Olur?”
Burada kafa karışıklığı çok normal.
155 yıllarca Polis İmdat numarası olarak kullanıldığı için insanların hafızasına yerleşmiş durumda. Ancak güncel sistemde acil polis çağrıları için temel numara 112.
Yani bugün “Polis hattı kaç?” diye soran birine verilecek en net cevap:
112.
155'i çocukluğundan beri bilen birinin bunu unutması da gerekmiyor. Sadece yeni sistemde hangi numaranın kullanılacağını bilmesi yeterli.
Eski numarayı hatırlamak tarih bilgisi, güncel numarayı bilmek ise pratik bilgi diyebiliriz.
Asıl Mesele Numarayı Bilmekten Daha Büyük
Bence bu konunun düşündürücü tarafı şu:
Bir acil durumda gerçekten ne kadar hazırlıklıyız?
112'yi biliyor muyuz?
Bulunduğumuz yerin adresini tarif edebilir miyiz?
Yakınımızdaki önemli bir caddeyi veya noktayı biliyor muyuz?
Panik yaptığımızda birkaç temel bilgiyi sıralayabilir miyiz?
Belki de “Polis hattı kaç?” sorusu aslında daha büyük bir sorunun başlangıcı:
Acil durumda nasıl davranacağımızı biliyor muyuz?
Çünkü telefon numarasını bilmek ilk adım.
İkinci adım doğru bilgi vermek.
Üçüncü adım ise kendi güvenliğimizi korumak.
Ve belki de en önemlisi, başkasının acil yardım ihtiyacını kendi gereksiz çağrımızla gölgelememek.
112 Acil Çağrı Merkezi'nin amacı zaten farklı acil hizmetleri tek numara üzerinden koordine etmek. Böylece vatandaşın olayın hangi kurumun sorumluluğunda olduğunu çözmeye çalışmak yerine yaşanan durumu bildirmesi yeterli oluyor. 112 Acil Çağrı Merkezi
O yüzden telefonun rehberine “POLİS = 112” diye kaydetmek fena fikir değil.
Hatta yanına küçük bir not:
“Panik yok. Konumunu söyle. Ne olduğunu anlat. Güvende kal.”
Çünkü kriz anında bazen en büyük problem polis numarasını bilmemek değil, beynin aynı anda 17 farklı düşünceyi çalıştırmaya başlamasıdır.
Telefon elimizde.
Numara belli.
Şimdi geriye en önemli soru kalıyor:
Gerçekten acil bir durum olduğunda sakin kalıp doğru bilgiyi verebilecek miyiz?
Bence asıl ezberlenmesi gereken numara kadar, bu sorunun cevabı da önemli.
Bildiğiniz kadarını söyleyin:
- Mahalle
- Cadde veya sokak
- Bina numarası
- Yakındaki market, okul, cami, hastane veya bilinen başka bir yer
- Yol üzerindeyseniz yönünüz
- Araç plakası veya belirgin araç bilgisi
Telefonunuzun konumunu biliyor olsanız bile, sözlü olarak tarif edebildiğiniz bilgileri paylaşmak süreci kolaylaştırabilir.
Panik Anında Erkek Stratejisi + Kadın Empatisi = Daha İyi İletişim
Burada güzel bir formül çıkıyor.
Diyelim ki sokakta bir kişinin saldırıya uğradığını gördünüz.
Stratejik yaklaşım şunu sorar:
“Tam konum neresi? Saldırgan hâlâ orada mı? Silah var mı? Yaralanan kişi var mı?”
Empatik yaklaşım ise:
“Mağdur şu anda güvende mi? Yaralı kişinin bilinci yerinde mi? Yardım edebilecek güvenli bir yerde miyim?”
İkisi birleştiğinde çok daha sağlam bir tablo ortaya çıkar.
Ama önemli bir nokta var: Kendinizi tehlikeye atmayın.
Polise yardım etmek ile kendinizi olayın ortasına atmak aynı şey değil.
Filmlerde kahraman karakter koşarak kavganın içine girer. Gerçek hayatta ise en akıllıca hareket bazen güvenli bir mesafeye geçip 112'yi aramaktır.
Herkes aksiyon filmi karakteri olmak zorunda değil.
Hatta açık konuşalım: Bazılarımız market poşetini iki kat merdivenden çıkarırken bile nefes nefese kalıyor. O yüzden gerçek hayatta “kahramanlık” bazen doğru yerde durup doğru bilgiyi vermektir.
112'yi Gereksiz Yere Aramak Neden Sorun?
112'nin resmi kaynaklarında acil olmayan durumlarda hattın meşgul edilmemesi gerektiği özellikle vurgulanıyor. Gereksiz veya asılsız çağrılar, gerçekten yardıma ihtiyacı olan kişilerin hatta ulaşmasını zorlaştırabilir. 112 Acil Çağrı Merkezi+1
Bunu şöyle düşünün:
Bir kişi o anda hayatının en kötü dakikalarından birini geçiriyor.
Telefonun diğer ucunda yardım bekliyor.
Siz ise “Bir arkadaşımın başına bir şey geldi ama aslında tam olarak ne olduğunu bilmiyorum, bir sorayım dedim” diyorsunuz.
İşte burada birkaç saniye bile önem kazanabilir.
112'nin bir eğlence, merak veya deneme hattı olmadığını unutmamak gerekiyor.
“Acaba açıyorlar mı?” diye arayıp test etmeye de gerek yok. Telefonun çalıştığını anlamanın daha ucuz yolları var.
Konuşamıyorsanız Ne Yapabilirsiniz?
Bu konu özellikle önemli.
112 Acil Çağrı Merkezi'nin resmi bilgilerinde SMS yoluyla ihbar imkânının da bulunduğu belirtiliyor. Ancak mümkün olduğunda telefonla aramanın daha hızlı ve güvenilir seçenek olduğu; konuşamayacak durumda olunması hâlinde SMS'in kullanılabileceği ifade ediliyor. SMS gönderirken konum veya açık adres ile olayın ne olduğuna ilişkin mümkün olduğunca fazla bilgi verilmesi isteniyor. 112 Acil Çağrı Merkezi
Yani telefonla konuşamıyorsanız:
Konum + olay + mümkün olan kritik ayrıntılar
mantığıyla hareket etmek önemli.
Ayrıca Emniyet ve Jandarma internet ihbarlarının da 112 Web İhbar sistemi üzerinden alınmaya başlandığı resmi olarak duyurulmuş durumda. 112 Acil Çağrı Merkezi
Ancak devam eden ve acil müdahale gerektiren bir olayda internet formu doldurmakla zaman kaybetmek yerine, mümkünse doğrudan 112'yi aramak daha doğru.
Forumun Klasik Sorusu: “155'i Ararsam Ne Olur?”
Burada kafa karışıklığı çok normal.
155 yıllarca Polis İmdat numarası olarak kullanıldığı için insanların hafızasına yerleşmiş durumda. Ancak güncel sistemde acil polis çağrıları için temel numara 112.
Yani bugün “Polis hattı kaç?” diye soran birine verilecek en net cevap:
112.
155'i çocukluğundan beri bilen birinin bunu unutması da gerekmiyor. Sadece yeni sistemde hangi numaranın kullanılacağını bilmesi yeterli.
Eski numarayı hatırlamak tarih bilgisi, güncel numarayı bilmek ise pratik bilgi diyebiliriz.
Asıl Mesele Numarayı Bilmekten Daha Büyük
Bence bu konunun düşündürücü tarafı şu:
Bir acil durumda gerçekten ne kadar hazırlıklıyız?
112'yi biliyor muyuz?
Bulunduğumuz yerin adresini tarif edebilir miyiz?
Yakınımızdaki önemli bir caddeyi veya noktayı biliyor muyuz?
Panik yaptığımızda birkaç temel bilgiyi sıralayabilir miyiz?
Belki de “Polis hattı kaç?” sorusu aslında daha büyük bir sorunun başlangıcı:
Acil durumda nasıl davranacağımızı biliyor muyuz?
Çünkü telefon numarasını bilmek ilk adım.
İkinci adım doğru bilgi vermek.
Üçüncü adım ise kendi güvenliğimizi korumak.
Ve belki de en önemlisi, başkasının acil yardım ihtiyacını kendi gereksiz çağrımızla gölgelememek.
112 Acil Çağrı Merkezi'nin amacı zaten farklı acil hizmetleri tek numara üzerinden koordine etmek. Böylece vatandaşın olayın hangi kurumun sorumluluğunda olduğunu çözmeye çalışmak yerine yaşanan durumu bildirmesi yeterli oluyor. 112 Acil Çağrı Merkezi
O yüzden telefonun rehberine “POLİS = 112” diye kaydetmek fena fikir değil.
Hatta yanına küçük bir not:
“Panik yok. Konumunu söyle. Ne olduğunu anlat. Güvende kal.”
Çünkü kriz anında bazen en büyük problem polis numarasını bilmemek değil, beynin aynı anda 17 farklı düşünceyi çalıştırmaya başlamasıdır.
Telefon elimizde.
Numara belli.
Şimdi geriye en önemli soru kalıyor:
Gerçekten acil bir durum olduğunda sakin kalıp doğru bilgiyi verebilecek miyiz?
Bence asıl ezberlenmesi gereken numara kadar, bu sorunun cevabı da önemli.