Scarlett Johansson hangi filmlerde oynadı ?

Huri

Global Mod
Global Mod
Scarlett Johansson hangi filmlerde oynadı? Kariyerine veri, tür ve karakter gelişimi üzerinden bakış

Scarlett Johansson denince akla ilk olarak Black Widow geliyor olabilir ama bence kariyerini yalnızca Marvel filmleri üzerinden değerlendirmek büyük bir resmi kaçırmak demek. Johansson, çocuk yaşta başladığı oyunculuk kariyerinde bağımsız dramalardan bilimkurguya, romantik filmlerden aksiyona, animasyondan tarihi yapımlara kadar oldukça farklı alanlarda çalıştı. Üstelik kariyerinin ilginç taraflarından biri de gişe başarısı ile eleştirmen başarısının her zaman aynı filmlerde toplanmaması.

Örneğin Marriage Story, Lost in Translation ve Her gibi yapımlar oyunculuğunun daha sakin, karakter odaklı tarafını gösterirken The Avengers, Avengers: Endgame, Captain America: Civil War ve Black Widow gibi filmler onu küresel ölçekte bir aksiyon yıldızına dönüştürdü. Rotten Tomatoes verilerinde Her %95, Lost in Translation %95 ve Marriage Story %95 eleştirmen skoruna sahipken, The Spirit yalnızca %14 seviyesinde kalıyor.

Rotten Tomatoes

Dolayısıyla Johansson'un filmografisine bakarken yalnızca "en çok para kazandıran film hangisi?" sorusu da, "en iyi oyunculuk hangisi?" sorusu da tek başına yeterli değil. Asıl ilginç tartışma burada başlıyor: Bir oyuncunun başarısını gişe, eleştirmen puanı, ödül adaylıkları, karakterin kültürel etkisi veya izleyicide bıraktığı duygu üzerinden mi ölçmeliyiz?

Çocuk oyunculuktan bağımsız sinemanın dikkat çeken yüzüne

Johansson'un sinema kariyeri 1994 yapımı North ile başladı. Ardından Manny & Lo, The Horse Whisperer, Ghost World ve özellikle Lost in Translation gibi filmler geldi. Rotten Tomatoes'un filmografi verileri de onun daha Marvel döneminden çok önce bağımsız ve karakter odaklı sinemada dikkat çektiğini gösteriyor.

Rotten Tomatoes

Ghost World burada önemli bir geçiş noktası. Film, gişe rekorları kıran bir yapımdan çok karakterlerin yabancılaşmasına ve yetişkinliğe geçişine odaklanıyor. Johansson'un kariyerinde bu tür filmlerin önemi, oyuncunun yalnızca fiziksel görünümü veya yıldız imajı üzerinden değerlendirilmesini engellemesi.

Ardından 2003'te Lost in Translation ve Girl with a Pearl Earring geldi. Johansson aynı yıl iki farklı karakterle iki ayrı oyunculuk yaklaşımı sergiledi. Lost in Translation ona BAFTA'da En İyi Kadın Oyuncu ödülünü kazandırdı; aynı dönemde her iki film için de Golden Globe adaylığı aldı.

IMDb

+1

Burada ilginç bir karşılaştırma yapmak mümkün. Lost in Translation daha çok sessizlik, yalnızlık ve iletişim eksikliği üzerinden ilerlerken Girl with a Pearl Earring görsel atmosferi ve tarihsel karakter ilişkileri üzerinden çalışıyor. Johansson'un kariyerinin erken dönemindeki başarısı, farklı yönetmenlerin farklı sinema dillerine uyum sağlayabildiğini gösteriyor.

Erkek izleyici ve kadın izleyici perspektifi gerçekten bu kadar farklı mı?

Burada dikkat edilmesi gereken önemli bir nokta var: "Erkekler objektiftir, kadınlar duygusaldır" şeklinde bir sonuç çıkarmak hem bilimsel olarak savunulamaz hem de gerçek izleyici deneyimlerini fazlasıyla basitleştirir. Bir kişinin filmi nasıl değerlendirdiğini cinsiyetinden çok yaş, kültürel geçmiş, sinema bilgisi, kişisel deneyimleri ve filmin kendisiyle kurduğu ilişki belirleyebilir.

Yine de forum tartışması açısından farklı değerlendirme biçimlerini karşılaştırmak faydalı olabilir.

Örneğin veri odaklı yaklaşan bir izleyici Johansson'un kariyerine baktığında gişe sonuçlarına, eleştirmen puanlarına ve ödüllere yönelebilir. Bu açıdan Avengers: Endgame, Avengers: Infinity War, The Avengers ve Captain America: Civil War gibi filmler olağanüstü ticari başarı gösteriyor. Johansson'un filmlerinin toplam küresel gişe hasılatının 15 milyar doların üzerine çıktığı belirtiliyor.

Vikipedi

Ancak başka bir izleyici aynı kariyere bakıp farklı bir soru sorabilir: "Johansson hangi karakterlerle kendimi daha fazla ilişkilendirdim?"

Bu durumda Marriage Story çok daha önemli hale geliyor. Nicole Barber karakteri, boşanmanın yalnızca hukuki bir süreç olmadığını; ekonomik bağımsızlık, ebeveynlik, kariyer ve kimlik meselelerini de beraberinde getirdiğini anlatıyor. Johansson bu performansıyla 2020 Oscar'larında En İyi Kadın Oyuncu dalında aday gösterildi. Aynı yıl Jojo Rabbit ile En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu kategorisinde de aday oldu.

Oscarlar.org

Bu iki yaklaşım aslında birbirinin alternatifi olmak zorunda değil. Bir izleyici Endgame'in gişe başarısını veri olarak kabul ederken aynı zamanda Natasha Romanoff'un fedakârlığının karakter açısından yeterince işlendiğini düşünüp düşünmediğini tartışabilir.

Black Widow: Ticari başarıdan daha büyük bir kültürel tartışma

Johansson'un kariyerindeki en önemli dönüşüm kuşkusuz Black Widow karakteriyle geldi.

Iron Man 2 ile başlayan süreçte Natasha Romanoff, The Avengers, Captain America: The Winter Soldier, Avengers: Age of Ultron, Captain America: Civil War, Avengers: Infinity War, Avengers: Endgame ve nihayet Black Widow filmlerinde yer aldı.

Rotten Tomatoes

+1

Burada sadece film sayısına bakmak bile karakterin Marvel evrenindeki uzun ömrünü gösteriyor. Fakat karakterin izleyicide yarattığı etki konusunda rakamlar tek başına yetersiz kalıyor.

Natasha'nın uzun süre takım içindeki "normal insan" karakterlerden biri olması önemliydi. Thor, Hulk veya Captain America gibi doğaüstü güçlere sahip olmayan bir karakterin aynı dünyada kalabilmesi, onun beceri, eğitim, strateji ve psikolojik dayanıklılığıyla açıklanıyordu.

Özellikle Avengers: Endgame sonrasında Natasha'nın fedakârlığı üzerine yapılan tartışmalar, gişe rakamlarının ötesinde bir karakter meselesini gündeme getirdi. Bir izleyici için bu sahne kahramanca bir sonuç olabilirken başka biri, karakterin yıllar boyunca biriktirdiği hikâyenin daha farklı bir finali hak ettiğini düşünebilir.

İşte burada "objektif veri" ile "duygusal etki" birbirine rakip değil. Birincisi filmin nasıl performans gösterdiğini söyler; ikincisi neden insanların film hakkında yıllarca konuşmaya devam ettiğini anlamamıza yardım eder.

Marriage Story ve Jojo Rabbit: Johansson'un en güçlü oyunculuk alanı

2019, Johansson'un kariyerindeki en dikkat çekici yıllardan biri.

Marriage Story ve Jojo Rabbit aynı yıl geldi fakat oyuncunun iki tamamen farklı yönünü ortaya çıkardı. Akademi, Johansson'u iki filmle aynı Oscar töreninde iki farklı oyunculuk kategorisinde aday gösterdi.

Oscarlar.org

Marriage Story'de Nicole'un duygusal dönüşümü filmin merkezinde bulunuyor. Karakterin yalnızca "boşanmış kadın" olarak okunması yetersiz kalıyor; kendi kariyerini yeniden kurmaya çalışan, çocuğuyla ilişkisini korumaya çalışan ve evlilik içinde kaybettiği kimliğini yeniden değerlendiren bir insan görüyoruz.

Jojo Rabbit ise çok farklı. Johansson burada Nazi Almanyası'nın baskıcı atmosferi içerisinde oğlunu korumaya çalışan Rosie karakterini oynuyor. Film kara mizahı kullanırken karakterin sıcaklığı, filmin tonuyla ciddi bir kontrast oluşturuyor.
 
Üst