Seksen Günde Devr-i Âlem kaç sayfa ?

Ozer

Global Mod
Global Mod
[HEADING=1]Seksen Günde Devr-i Âlem Kaç Sayfa? Bir Kitabın Peşinde Başlayan Yolculuk[/HEADING]
Bir Kitabın Sayfalarında Başlayan Merak

Arkadaşlar, geçenlerde eski kitaplarımı karıştırırken gözüme Jules Verne’in Seksen Günde Devr-i Âlem kitabı ilişti. Kitabın kapağı biraz yıpranmış, sayfalarının kenarları sararmıştı. Bir zamanlar yalnızca bir macera kitabı olarak okuduğum bu esere yeniden bakınca aklıma ilk olarak şu soru geldi: Seksen Günde Devr-i Âlem kaç sayfa?

İlk bakışta basit bir soru gibi görünüyor, değil mi? Fakat araştırmaya başlayınca işin düşündüğümden biraz daha ilginç olduğunu fark ettim. Çünkü bu kitabın sayfa sayısı, hangi yayınevinden çıktığına, baskısına, kullanılan yazı boyutuna ve kitabın çevirisine göre değişebiliyor. Bazı baskılar daha kısa, bazılarıysa daha kapsamlı olabiliyor.

Ancak beni asıl düşündüren, kitabın kaç sayfa olduğundan çok, insanın dünyayı tanımak için kaç sayfalık bir yolculuğa ihtiyaç duyduğu oldu. Gelin, bu sorunun peşine yalnızca kitap bilgileriyle değil, küçük bir hikâyeyle de düşelim.

Peki, Seksen Günde Devr-i Âlem Kaç Sayfa?

Jules Verne’in 1872 yılında yayımlanmaya başlayan ünlü macera romanı Seksen Günde Devr-i Âlem, Türkçede farklı yayınevleri tarafından basılmıştır. Bu nedenle kitabın bütün baskıları için geçerli tek bir sayfa sayısı vermek doğru olmaz.

Türkçe baskılarda sayfa sayısı, baskının özelliklerine bağlı olarak değişebilir. Kısaltılmış çocuk baskılarıyla eserin daha kapsamlı çevirileri arasında da belirgin farklılıklar görülebilir. Bu yüzden belirli bir baskının sayfa sayısını öğrenmek isteyenlerin yayınevi ve ISBN bilgilerini kontrol etmesi en güvenilir yöntemdir.

Üstelik bir kitabın sayfa sayısı, onun okura sunduğu deneyimin ölçüsü değildir. Bazen iki yüz sayfalık bir roman, insanın düşüncelerini haftalarca meşgul eder; bazen daha uzun bir eser, birkaç gün içinde bitirilir.

Phileas Fogg’un yolculuğu da tam olarak böyle bir maceradır. Kitabın sayfalarını çevirdikçe yalnızca şehirler ve ülkeler değişmez; zaman, kültür, teknoloji ve insan ilişkileri hakkındaki düşüncelerimiz de değişmeye başlar.

Şimdi hikâyemize dönelim.

Bir Akşam, Eski Bir Kitap ve Üç Farklı Bakış Açısı

Geçen sonbaharda, İstanbul’da yağmurlu bir akşam geçiren üç arkadaş düşünün: Murat, Elif ve Deniz.

Murat, ayrıntıları hesaplamayı seven bir mühendisti. Bir sorunla karşılaştığında önce verileri toplar, ardından seçenekleri sıralar ve uygulanabilir bir plan hazırlardı. Elif, bir tarih öğretmeniydi. İnsanların kararlarını yalnızca sonuçlarıyla değil, içinde yaşadıkları koşullarla değerlendirmeyi severdi. Deniz ise ikisinin ortak arkadaşıydı; kitaplara meraklı, zaman zaman sabırsız ama yeni fikirlere açık bir üniversite öğrencisiydi.

O akşam Elif’in evinde toplanmışlardı. Masanın üzerinde çay bardakları, birkaç eski dergi ve sararmış bir roman duruyordu.

Deniz kitabı eline aldı.

“Bir dakika, bunun kaç sayfa olduğunu bilen var mı?” diye sordu. “Seksen Günde Devr-i Âlem’i okumak istiyorum ama önce gözümde büyütmemem gerekiyor.”

Murat hemen telefonunu çıkardı.

“Yayınevine göre değişir. Önce hangi baskı olduğuna bakmalıyız,” dedi. Kitabın kapağını, içindekiler sayfasını ve künye bilgilerini inceledi. Birkaç dakika içinde sayfa sayısının baskıdan baskıya değişebileceğini ortaya koydu.

Elif gülümsedi.

“Güzel. Ama sana bir soru sorayım: Bu kitabı yalnızca sayfa sayısını öğrenmek için mi açtın, yoksa dünyayı seksen günde dolaşmanın mümkün olup olmadığını da merak ediyor musun?”

Deniz sustu. Aslında ikisini de merak ediyordu.

O akşam üç arkadaş bir karar aldı. Romanı birlikte okuyacak, her bölümden sonra hikâyede karşılarına çıkan bir soruyu tartışacaklardı. Murat güzergâhları ve zaman hesaplarını inceleyecek, Elif olayların tarihsel ve toplumsal boyutunu araştıracak, Deniz ise karakterlerin kararlarını sorgulayacaktı.

Böylece sıradan bir kitap sohbeti, beklenmedik bir yolculuğa dönüştü.

Phileas Fogg’un Bahsi: Bir Hesap mı, Bir Cesaret Sınavı mı?

Jules Verne’in romanında Phileas Fogg, son derece düzenli yaşayan, dakikliğiyle tanınan bir İngiliz beyefendisidir. Londra’daki Reform Kulübü’nde arkadaşlarıyla yaptığı bir tartışmanın ardından dünyayı seksen günde dolaşabileceğine dair bahse girer.

Dönemin koşullarında bu, basit bir seyahat planı değildir. Buharlı gemiler, demiryolları, bağlantı saatleri ve farklı ulaşım ağları bir araya getirildiğinde bile yolculuk büyük riskler taşır.

Murat bu bölümü okurken heyecanlandı.

“Fogg’un başarısı, rastgele hareket etmemesinden kaynaklanıyor. Zamanı hesaplıyor, alternatifleri değerlendiriyor ve elindeki imkânları kullanıyor. Bir planın işe yaraması için yalnızca cesaret yetmez.”

Elif ise başka bir noktaya dikkat çekti.

“Doğru, fakat Fogg’un yolculuğunun gerçekleşmesini sağlayan yalnızca kendi hesapları değil. Karşılaştığı insanların yardımları, farklı toplumların ulaşım sistemleri ve başkalarının verdiği kararlar da önemli. Hiç kimse dünyayı tek başına dolaşmıyor.”

İki arkadaşın bakış açıları birbirini tamamlıyordu. Murat, sorunları çözmek için planlamanın ve stratejinin önemini gösterirken Elif, planların insanlar ve toplumlar arasındaki ilişkilerden bağımsız düşünülemeyeceğini hatırlatıyordu.

Bu noktada romanın günümüze uzanan bir sorusu ortaya çıktı: Bir hedefe ulaşırken ne kadarını kendi becerilerimize, ne kadarını başkalarıyla kurduğumuz ilişkilere borçluyuz?

Üstelik bu iki yaklaşım cinsiyetle sınırlı değildi. Murat’ın empati kurabildiği, Elif’in ise son derece analitik düşünebildiği anlar vardı. İkisi de farklı yöntemler kullanıyor, fakat gerektiğinde birbirlerinin yöntemlerinden yararlanıyordu.

Dünyayı Dolaşmak, Dünyayı Tanımak Anlamına Gelir mi?

Kitap ilerledikçe arkadaşların tartışmaları derinleşti.

Fogg ve yol arkadaşı Passepartout, yolculuk boyunca farklı ülkelerden, şehirlerden ve kültürlerden geçiyordu. Ancak Deniz bir süre sonra rahatsız edici bir soru sordu:

“Bir insan bir ülkeye uğrayıp oradan ayrıldığında gerçekten o ülkeyi tanımış olur mu?”

Elif, tarih öğretmeni olmanın verdiği alışkanlıkla konuyu dönemin koşullarına taşıdı.

“Romanın yayımlandığı 1872 yılına bakalım. Sanayi Devrimi ulaşımı ve üretimi dönüştürmüş, demiryolları genişlemiş, buharlı gemiler uzaklık algısını değiştirmişti. İnsanlar daha önce haftalar veya aylar sürebilen yolculukları daha kısa sürelerde yapabilir hâle geliyordu. Ama ulaşımın hızlanması, toplumların eşit koşullara sahip olduğu anlamına gelmiyordu.”

Gerçekten de on dokuzuncu yüzyılda demiryollarının ve buharlı gemilerin gelişmesi, uluslararası ticareti ve seyahati önemli ölçüde değiştirdi. Bununla birlikte sömürgecilik, ekonomik eşitsizlikler ve emperyal güç mücadeleleri de dönemin dünyasını şekillendiriyordu.

Romanın geçtiği coğrafyalar yalnızca egzotik manzaralardan ibaret değildi. Bu coğrafyalar, insanların yaşadığı, çalıştığı, ticaret yaptığı ve kendi tarihlerini oluşturduğu yerlerdi.

Elif sözlerini sürdürdü:

“Bir ülkeyi yalnızca bir tren penceresinden izlersen manzarasını görürsün. İnsanların nasıl yaşadığını, neye sevindiğini, hangi zorluklarla karşılaştığını anlamak içinse daha fazlasına ihtiyaç vardır.”

Murat bu kez itiraz etmedi. Hatta not defterine şu cümleyi yazdı: “Hız, mesafeyi azaltır; anlayışı kendiliğinden artırmaz.”

Bence romanın bugün hâlâ ilgi çekici olmasının nedenlerinden biri de bu. Teknoloji sayesinde artık birkaç saat içinde başka bir ülkeye gidebiliyor, dünyanın öbür ucundaki insanların görüntülerini telefonlarımızdan izleyebiliyoruz. Buna rağmen farklı yaşam biçimlerini anlamakta zorlanabiliyoruz.

Sizce de bazen dünyaya çok yakın olduğumuz hâlde insanlara uzak kalmıyor muyuz?

Aouda’nın Hikâyesi: Yolculuğun Görünmeyen Tarafı

Arkadaşların sohbeti, romanın önemli karakterlerinden Aouda üzerinde yoğunlaştığında farklı bir boyut kazandı.

Aouda, Fogg ve Passepartout’nun yolculuğuna katılan, kendi geçmişi ve karşılaştığı tehlikeler nedeniyle hikâyenin seyrini etkileyen bir karakterdir. Onun varlığı, romanın yalnızca bir zaman yarışından ibaret olmadığını gösterir.

Elif, Aouda’nın hikâyesini okurken özellikle kadınların toplumsal konumuna ilişkin sorular üzerinde durdu.

“Bir karakterin yolculuğa katılması, onun yalnızca olayları izlediği anlamına gelmez. Aouda’nın güvenliği, ihtiyaçları ve geleceği de alınan kararları etkiliyor. Bir yolculukta en hızlı güzergâhı bulmak kadar, birlikte yol aldığın insanın durumunu anlamak da önemli.”

Murat, bunun stratejik açıdan da geçerli olduğunu düşündü.
 
Üst